آن روز

 

آن روزکه یک لحظه من اورادیدم             دل بهش دادم واز دنیا بریدم

گفتم نکند فرشته است این                      حتی فرشته ای چو این ندیدم

حیرت زده گفتم ای الهی                       امروز منم یکی چو ماه دیدم

ایستاده بود روبام عمه اش                     یک دست بغل یکی رو شونش

آنقدر بهش نگاه کردم                          تا منظورمو بهش رسوندم

پیش خونه مون یه چشمه ای بود             این چشمه عجب خاطره ها داشت

اوهم گهی ، بان چشمه می اومد            هروقت می اومد و دید، من هم تودرم

یک روز نشسته بود کنار خونش            می کرد نگاه ، از درب حیاطش

من نیز درست روبه رویش                   روی یک علف چینی ،   نشسته بودم

دیگر چه بگم از این جدایی                   هر قدر میگم ، دارم     می سوزم

 

 

                        شعری از سید شجاعی 4/6/89  ساعت 6:40